• Wat een wedstrijd.

    Onbegrijpelijke beslissing brengt onze junioren 1 niet van hun stuk.

    Er hing elektriciteit in de lucht op een prachtige avond, zon strak aan de blauwe hemel, er stond iets magisch te gebeuren, dat voelde je aan alles. Joop liep zoals gewoonlijk met zijn karretje de lijnen te trekken, ik keek hem even aan en zag, dat er een last van zijn schouders was gevallen, dit was zijn laatste wedstrijd, er is genoeg over gezegd en geschreven. Tussen zondagmiddag en gisteravond is er door een aantal boys meteen actie ondernomen, er werd over en weer geappt, er was verontwaardiging, maar ze konden Joop niet met lege handen laten vertrekken, dat betekende een mooi cadeau regelen en de ballen uit hun broek spelen, om dit een onvergetelijke wedstrijd voor onze coach te laten worden. Ik zal velen van jullie teleurstellen, door toch nog een keer in de pen te klimmen, maar als Bram mij iets vraagt, dan verbreek ik graag die belofte.



    Het is aan kop van onze competitie erg spannend, Kinheim heeft op papier de minste verliespunten(3), maar daaronder volgen 3 ploegen met slechts 4 verliespunten, waaronder de tegenstander van vanavond het sterrenensemble U21 van de kampioen van Nederland Amsterdam Pirates, een fantastisch affiche om als kleine vereniging uit de Bilt hier tegen te mogen spelen. De hoofdstedelingen hadden een karrevracht aan spelers meegenomen, waaronder een aantal toppers uit Heren 3, Aidan Marcus bijvoorbeeld, een oude bekende van ons, hij brak in de laatste ontmoeting tegen Hilversum zijn sleutelbeen, er was overduidelijk geen sprake van enige onderschatting van Amsterdam.



    Aangezien Guido zondag liefst 92 ballen had gegooid, was het aan Mylan en Manus op de heuvel om het Amsterdamse slaggeweld in toom te houden, de eerste slagman, genaamd Junix Kempenaar had vooraf gezegd, dat hij een cycle zou proberen te slaan, een mooi streven, nou Mylan heeft het geweten, want met een enorme tik kwam hij door met een double, gevolgd door een hit van Mihah, beide mannen scoorden, maar geholpen door zijn catcher Q. en prima veldwerk van Bram op Jochem leverden slechts een schade op van 2 runs en maar 11 gegooide ballen. Pitcher Jesse raakte in de 2e inning in de problemen, hij moest 2x4 wijd toestaan aan Mylan en Bo. Big Matta Mathijs zorgde met een double voor volle honken en hoewel Siebren daarna uit ging, leverde een doorgeschoten bal de 1-2 op door Mylan, een big swing van Manus bracht ons even later in extase, zijn honkslag bracht ons voor het eerst vanavond op een 3-2 voorsprong middels Bo en Big Matta, de vreugde in de luidruchtige dug-out was mooi om te aanschouwen. Mylan hield samen met een voortreffelijke Q. achter de plaat vanaf de 2e inning t/m de 5e de Pirates op 0, wat een foutloos veldwerk van ons infield, Siebren stond in het linksveld ballen uit de lucht te plukken of hij er wekelijks staat, voor mijn gevoel, ving hij er 360, of overdrijf ik nu.. Bo zag je denken, die Siebren neemt me een hoop loopwerk uit handen. Jesse was inmiddels vervangen door Finn van der Stam, want je voelde aan alles, dat de Pirates respect hadden voor ons geweldige spel, zij wilden kostte wat het kost deze partij winnen met het oog op de playoffs, de beste Finn gooide ballen, die qua snelheid de 85 m/ph aan tikte en daar moesten we ons duidelijk op instellen, 3 man up 3 man down. Onze werper beklom voor het eerst in zijn carrière ook in de 6e inning de heuvel, Q. was vervangen door Mathijs en je zag de vermoeidheid, maar we doen dit voor onze coach, dus verbijten die pijn in je arm. Ook ons veld, dat tot dusverre een foutloze partij speelde, begon de concentratie te verliezen, een grondbal richting Guido lijkt een zekere nul, maar een vervelend bobbeltje, dat niet was weggeveegd, zette de slagman op het honk. Vervolgens een onsportief moment van de honkcoach bij het eerste honk, een hoog geslagen bal lijkt een makkelijke prooi voor Jochem, die een dijk van pot speelde, ook Mylan liep in zijn richting, de honkcoach roept “I’ve got it”, waarbij Jochem denkt, dat Mylan de bal zal vangen, die niks geroepen heeft…met als gevolg de bal belandt op de lijn en er zijn dan 2 honken bezet, de honkcoach zou zich moeten schamen in een overigens zeer sportieve wedstrijd. Dan voel je het uit je handen glippen, want er volgt een tik naar het rechtsveld, waar Q. met volle snelheid naar toe sprint, de bal lijkt in zijn handschoen te belanden, maar hij kan hem niet vasthouden, zonde, maar met de laagstaande zon kun je dit niemand kwalijk nemen, hij zat er zo dichtbij. Helaas scoren de Pirates 4 punten en staan we in de gelijkmakende 6e slagbeurt met 3-6 achter. Nog niks verloren, maar het begint langzaam te schemeren, dus er is niet veel tijd meer. Er blijft nog 1 slagbeurt over, Manus vervangt Mylan en krijgt in de 7e inning slechts 1 puntje tegen, dus 3-7 en alles op alles om deze mooie avond een nog mooier slot te geven. De closer begon zelfverzekerd door Guido uit te maken, hoewel zijn klap een beter lot had verdiend, maar ook Amsterdamse pitchers zijn maar mensen van vlees en bloed, hij staat 3x4 wijd toe aan Bram, Jochem en Mylan. Bo voelt de druk, maar ook hij is onderweg naar het eerste honk, als de scheidsrechter in al zijn wijsheid beslist, dat de laatste bal bij full count een slagbal was, tot grote ontsteltenis van iedereen, die ons team een warm hart toedraagt en dat waren er gisteren heel veel, de umpire was overigens verder prima en ga er maar aan staan, het schemert, je staat er al bijna 2 en een half uur en dan mis je wel eens een wijdbal. Ondertussen hadden Bram en Jochem de achterstand verkleind naar 5-7, dus als Bo het honk had bereikt, dan was er met 1 uit nog veel mogelijk geweest. Niet zeuren en dan al onze hoop gevestigd op BIG MATTA, hoewel we zeker een punt verdiende, kreeg hij 3 slag en dat was eind van de ballgame, en wat voor 1, daverend applaus van de volle tribunes, ik hoorde iedereen om mij heen, dat men genoten had van beide ploegen, het was echt magisch.

    En dan volgt het onvermijdelijke zo oneerlijke afscheid van onze coach, ik ben maar een blokje om gegaan om mijn eigen emotie onder controle proberen te houden, ik hoorde applaus, het voelde goed, de kinderchampagne vloeide rijkelijk of was het geen kinderchampagne… Nadat iedereen was omgekleed en een prachtige kaart met lieve teksten hadd ingevuld, liepen we om half 11 naar de kantine en reikte Jochem, wat een spreker is die man, een krat met 17 biertjes uit, een verwijzing naar de 17 maanden, dat Joop ons getraind heeft. Joop had een schitterende tijd gehad, dat liet hij de mannen weten, dit was ZIJN team en nu zit hij zaterdag tegen Quick Amersfoort naast mij in mijn stoeltje, het moet een vreemde gewaarwording zijn, jezus mannen wat hebben jullie geknokt tegen een ijzersterk Amsterdam, waar jullie in het geheel niet voor onder deden, sterker nog, een punt was gerechtvaardigd geweest, maar ja de eerste honkcoach zal er lak aan hebben, onze coaches Kirby en Joop hebben zich nooit van dit soort praktijken bediend en daarom zijn ze ook zo geliefd. BEDANKT JOOP VOOR EEN PRACHTIGE TIJD WE ZULLEN DIT NOOIT MAAR DAN OOK NOOIT VERGETEN, nou ik zit weer te janken op mijn werk.