• Sensationele overwinning op de koploper

    De meeste dromen zijn bedrog, maar deze niet. Probeer niet te luisteren naar mijn gebrul, ik schaam me diep, dat ik niet weggestuurd ben, is onvoorstelbaar, Centrals junioren 1 verslaan in 8 innings koploper Tex Town Tigers met onwerkelijke overmacht 14-2....

    Om half 10 in de auto met Marieke, Roemer en Mylan van Ham voor een ritje naar Enschede, waar het ongeslagen Tex Town Tigers ons stond op te wachten. Vooraf ik zeg het eerlijk hadden de voorzitter en ik een uitslag voorspeld, exact het zelfde...12-3 voor TTT. Het is 1 uur precies en de umpire spreekt het verlossende woord Play Ball. Het begin leek op vorige week, want een aantal kostbare errors leken ons al snel de das om te doen, zo zonde want pitcher Nick van Kooten gooide zo goed, niet normaal, bij een 2-0 achterstand werd hij na 4 innings vervangen door Guido met werkelijk prachtige werpcijfers. Dit alles werd bijgehouden op een heus werkend scorebord, geen vragende spelers, ouders hoeveel het stond, Atilla zei na afloop ik heb jullie geen 1x om de stand gevraagd goed he duuuuuuuu. Onze 5e slagbeurt en deze wordt geopend door een honkslag van de vandaag op korte stop spelende Manus, gevolgd door een heuse triple van Mylan, die door Bo, onze vangkoning in het verre veld, worden binnengeslagen, mijn gebrul is te gênant voor woorden, maar de vreugde is er niet minder om. We stralen ineens een zelfvertrouwen uit, dat de tegenstander doet wankelen, wat overkomt ons nu? Dylan brengt Bo thuis en scoort zelf de 4-2, we worden gek achter het hek, ik in ieder geval.. het zal toch niet..... Guido neemt de volgende 4 innings voor zijn rekening en deze coole dude is nauwelijks te raken. Aan slag denderen we maar door, in de 7e en 8e inning voegen we nog 10 punten aan ons totaal toe, het is een ware show, die we weggeven, Dylan slaat 3 RBI'S, Bo en Mylan elk 2, de honkslag van Quinten was legendarisch, en dan heb ik het nog niet eens gehad over het geweldige veldspel van Anton, Manus Bo, Jochem Veenhof en Roemer, die op 1 een hell of a job deed. Anton onderschepte een zekere hit, die net in zijn handschoen bleef plakken, zijn aangooi op 1 was subliem. Diezelfde Anton raakte de bal in de zon kwijt, maar Guido was er als de kippen bij om de loper, die op weg was naar 3 uit te gooien via Jochem. Er was nog een hilarisch moment, de 7e slagbeurt was voorbij en Rob roept, yes einde wedstrijd want we spelen maximaal 2.30 uur of 7 innings, ik blij, punten binnen, maar de umpire corrigeerde Rob en besloot, we spelen verder, de man durfde de uitmuntende spelregelkennis van onze fotograaf gewoon te overrulen, maar we lieten ons de zege niet meer ontnemen. 14-2 tegen één van de grote favorieten voor het kampioenschap, ONWERKELIJK, wat ook onwerkelijk is, dat is mijn gebrul, een slechte umpire had mij laten verwijderen, gelukkig was hij erg goed, de beste tot dusverre, maar mensen, ZET HET GELUID UIT, WANT IK KAN ME EIGENLIJK NIET MEER OP HET VELD VERTONEN...Mannen jullie waren geweldig, even 3 weken vakantie en dan weer knallen tegen De Giants, ook geen misselijke ploeg. Ik heb mij verdiept in de opstelling van de ouders tegen hun kids, ergens in november en kom daar gauw op terug. Maak jullie kipoenborstjes maar nat. 14-2....