• Error na error en toch een vrolijk einde

    Kun je nog slechter beginnen, error na error en na afloop toch een en al blije gezichten, wie scoort de 100e run?

    Zoals ik gisteren al schreef, stond er voor zowel 1 als 2 een wedstrijd tegen Hcaw op het programma en ik heb in de tijd, dat mijn kind honkbalt, geleerd, dat je van deze Bussumse grootmacht niet wil verliezen. Junioren 2 gaf al het goede voorbeeld, maar wat de boys van 1 gisterenavond gedaan hebben, ik wil het niet weten, misschien de teleurstelling van de nederlaag van hun favoriete mlb club de Dodgers tegen MIJN Atlanta Braves, de ene error na de andere, de gezichten van Kirby Teall en Joop Striekwold stonden op onweer, Manus deed op zich een prima job als pitcher, maar tegen zoveel veldfouten was niet aan te gooien, 1e inning 4-0 achter....Gelukkig waren ook de Bussumers niet messcherp, waardoor we via Jochem Veenhof, oud Hcaw'er, Roemer en Siebren de score weer wat dragelijker konden maken 3-4. Het eind van de 3e inning bracht de hoop in onze harten terug door een fantastisch dubbelspel van Siebren op Roemer. We rechten onze ruggetje en zetten de game totaal op zijn kop, Guido, Mylan van Ham en Roemer sloegen 3 uitstekende honkslagen en deze helden werden vervolgens door prima hitting van Dylan Bosch en Anton binnen geslagen, zus Dyonne van Ham slaakte een zucht van verlichting, ze was niet voor niks gekomen. Hcaw was gebroken, zeker toen ze te maken kregen met de zeer gevarieerd gegooide ballen van de uit Aruba teruggekeerde Guido, die daar een behoorlijke indruk achterliet en zijn vorm had meegenomen in zijn koffer. De 5e inning kwamen we allemaal aan slag op het werpen van Jesse, die een spervuur aan honkslagen op zich af zag komen, waarbij de double van Mylan door zijn alerte vader werd vastgelegd, arme Dylan werd voor de 7e keer geraakt en zo vielen de mooiste klappen te noteren, een echt ralley, Guido 7-5, Mylan 8-5, Roemer, die liefst 5 runs maakte, 9-5, weer een dreun in het verreveld van Sieb, Anton en Bo, er leek geen eind aan te komen, toen de stofwolken op het gravelloze prachtige veld waren opgetrokken, hadden we de voorsprong uitgebreid naar 12-5, Kirby stond te stralen en het einde was nog niet in zicht. Er was 1 mannetje in onze gelederen, die wist, dat we nog 1 punt nodig zouden hebben om ons 100e punt van deze competitie te scoren, van wie zal hij dat toch hebben....Guido was daarvoor de aangewezen persoon, maar hij sneuvelde op 1, Mylan krijgt 4 wijd en dus weet hij, als Roemer zijn werk goed doet.en wie twijfelt daaraan, dan is het 100e punt in de tas, ja hoor Roemer rost maar weer eens een honkslag uit zijn lange lijf en Mylan brult yes 100....niemand begreep waar hij het over had en toen viel het kwartje want tot deze wedstrijd stonden we op 87. Een feestje waard maar we waren nog niet klaar, op naar de 200, een optimistische gedachte, maar niks is onmogelijk. Voorzitter van Dam zat zich op te vreten, want die was er voor het eerst niet lijfelijk bij, maar ik kon hem geruststellen, de zege kon ons niet meer ontgaan. Na 7 slagbeurten konden we de 6e zege van het seizoen bijschrijven, een prachtig resultaat voor de debutant op 1e klasse niveau, plek 4. Bram Smit, deze week grieperig, zou als het nodig was, zijn opwachting maken als catcher, maar er was geen reden om Dylan te vervangen, ondertussen krikte hij met 2 singles zijn slaggemiddelde nog even op, tot grote vreugde van Esther Smit-Bos en Remon Smit, gezamenlijk op de volle tribune. Anton voorkwam met een sublieme veldactie een tegenpunt van Hcaw en Siebren beƫindigde in het verre veld de partij met een idem dito vang 8, 18-7 zege, Roemer 5 runs, 2 RBI'S, Bo 2 RBI'S, Guido 3 runs, Mylan 4 runs en 2 RBI'S, Siebren 2 runs en 3 RBI'S, Jochem 2 runs, Dylan en Anton elk 1 run en 1 RBI, over 2 weken tegen Storks en dan zit dit mooie honkbaljaar erop. Mooiste actie van de morgen, was er 1 met een zwart randje, Anton kwam door met een op het oog perfecte hit langs het 3e honk, maar de attente Cornelis Mets had een prachtige duik voor ons in petto, hij ving hem en maakte daarbij ook nog onze verbouwereerd honkloper uit, waarbij hij zijn enkel verzwikte, hopelijk valt zijn blessure mee. Een slecht begin waren we letterlijk en figuurlijk van slag waren, maar een knappe comeback. Manus prima gegooid man, je had de pech, dat we nog niet uitgeslapen waren.